Γιάννης Μαρής, ''Ο θάνατος του τιμόθεου Κώνστα''

Τα βιβλία του Γιάννη Μαρή αποτελούν κατά την γνώμη μου τα καλύτερα ψυχαγωγικά αναγνώσματα για διασκέδαση και  χαλάρωση προσφέροντας πανέξυπνες ιστορίες, με σφιχτοδεμένη πλοκή, αρχή, μέση και τέλος, ρεαλισμό αλλά και γεύση Ελλάδας του '60, και με αυτόν τον τρόπο έθεσαν και τις βάσεις για την Ελληνική Αστυνομική λογοτεχνία.

«Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα» έγινε και τηλεοπτική σειρά η οποία προβλήθηκε στην ΕΡΤ το 1987 η οποία καθήλωσε και το τηλεοπτικό κοινό και κατά την γνώμη μου θα βλεπόταν πολύ ευχάριστα και σήμερα. 

Ο πλούσιος επιχειρηματίας Τιμόθεος Κώνστας παθαίνει ξαφνικά κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Ο ανιψιός του και μοναδικός κληρονόμος Κώστας Νικόδημος  ερχόμενος από το εξωτερικό προκειμένου να λάβει την κληρονομιά, θα αναζητήσει τα αίτια του θανάτου του θείου του. Σύμμαχο σε αυτή του την αναζήτηση θα έχει τον αστυνόμο Μπέκα  ο οποίος έχει αναλάβει την υπόθεση.

Ο αστυνόμος Μπέκας ο οποίος βασίστηκε στον επιθεωρητή Μεγκρε του Ζωρζ Σιμενόν, είναι ένας ήρεμος και φιλήσυχος άνθρωπος,  εξαιρετικά οξυδερκής ο οποίος όμως προτιμά να φαίνεται αδαής και να χρησιμοποιεί μαιευτικές μεθόδους προκειμένου να πετύχει τους στόχους του. Είναι μεθοδικός, διορατικός ενώ είναι μάλλον λαϊκής καταγωγής και εξαιρετικά σεμνός και ευγενής.

Μέσα στο βιβλίο θα ζήσει έστω για λίγο την ζωή των πλουσίων, πολυτελή ξενοδοχεία, κότερα, πολυτελή εστιατόρια,  βίλες στο Ψυχικό, αλλά ο Μαρής θα μας μεταφέρει και στα στενά της Δραπετσώνας όπου κατοικούν αυτοί που εκτελούν τις εγκληματικές εντολές των πλουσίων.

Η γραφή είναι η κλασσική του Μαρή, κοφτή με γρήγορη εξέλιξη και δεμένη πλοκή. Αρκετό μυστήριο και δράση. Ότι καλύτερο στην Ελληνική αστυνομική τύπου «νουάρ» λογοτεχνία.

Γιάννης Μαρής, ''Έγκλημα στη Μύκονο''

Το αστυνομικό μυθιστόρημα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έχει αποδυναμωθεί αρκετά. Παρόλο που υπάρχουν αρκετοί αξιόλογοι συγγραφείς αυτού του είδους, εντούτοις είναι μάλλον λίγοι αυτοί οι οποίοι ξεχωρίζουν. Ακόμη πιο λίγοι είναι οι Έλληνες συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων που τα βιβλία τους να μυρίζουν Ελλάδα. Συναντάμε συχνά αστυνομικά μυθιστορήματα με ντετέκτιβ που θυμίζουν Αμερικάνικες ταινίες και ακόμη πιο συχνά με κακοποιούς που θυμίζουν Στέφεν Κίγκ. Χωρίς αυτό να είναι κατ’ ανάγκην κακό, άλλωστε η μυθοπλασία δεν έχει όρια και ο συγγραφέας  κρίνεται από το σύνολο ενός έργου, εντούτοις το να διαβάζεις ένα βιβλίο και μάλιστα αστυνομικό, το οποίο να έχει ρεαλιστικές εικόνες από τον τόπο σου, αφήνει μια ξεχωριστή γεύση.

Ο Γιάννης Μαρής (κατά κόσμον Γιάννης Τσιριμώκος) μέχρι το 1979 που έφυγε από κοντά μας έγραψε δεκάδες αστυνομικά  βιβλία τα οποία στο σύνολο τους καθρεφτίζουν την εικόνα της Ελληνικής κοινωνίας εκείνης της εποχής. Οι αστυνομικοί, οι δολοφόνοι, οι μάρτυρες είναι όλοι καθημερινοί άνθρωποι, όπως τους γνωρίζουμε στην χώρα που ζούμε. Το ίδιο και ο καιρός, τα μέσα μεταφοράς, η διατροφή κ.λπ. Αυτό εκτός του ότι έχει ξεχωριστή αξία, δίνει και μεγαλύτερη ένταση και μυστήριο στον αναγνώστη καθώς η αληθοφάνεια είναι για εκείνον σαφώς μεγαλύτερη από το να διαβάζει π.χ. Αγκάθα Κρίστη όπου οι σκηνές που περιγράφονται δεν του είναι οικείες με την έννοια ότι δεν έχει τέτοιες μνήμες από την παιδική του ηλικία.

Το « Έγκλημα στην Μύκονο»  είναι αστυνομικό χωρίς ή πιο σωστά με ελάχιστους αστυνομικούς. Σε αντίθεση με άλλα μυθιστορήματα  του είδους  το έγκλημα δεν πραγματοποιείται από την αρχή, αλλά μετά από μια μεγάλη πλοκή. Έτσι ο αστυνόμος Πετρίδης θα διαδραματίσει μικρό (αλλά σημαντικό) ρόλο στην εξεύρεση του δολοφόνου. Έτσι πριν ακόμη από την αγωνία εξεύρεσης του δολοφόνου ο Μαρής μας υποβάλει στην αγωνία του ποιος θα είναι ο νεκρός.

Ένας πλούσιος εφοπλιστής με την παράξενη παρέα του κάνουν διακοπές στην κοσμική Μύκονο. Η νεαρή ανιψιά του και κληρονόμος του, ένας Ιταλός Ζιγκολό, η κοσμική σύζυγος του εφοπλιστή, και ένας παιδικός του φίλος είναι τα κύρια πρόσωπα. Όμως ξαφνικά νέα πρόσωπα εμφανίζονται. Τι ρόλο παίζει ο νεαρός που τους ακολουθεί και τι ο σημαδεμένος δικηγόρος; Όταν βρεθεί το πρώτο πτώμα οι μάσκες θα πέσουν. 

Καλοκαιρινό, εύκολο στην ανάγνωση, ιδανικό για παραλία και χαλαρό το « Έγκλημα στην Μύκονο» έχει  σφιχτή πλοκή, αρχή ,μέση και τέλος με κορύφωση. Μυρίζει Ελλάδα και προτείνεται ανεπιφύλακτα.